کوچیک که بودم وقتی به مامان می گفتم دست و پام درد می کنه، می گفت داری قد می کشی مامان جان.
و واقعا هم قد کشیدم! شدم زرافه. دختر دراز فامیل. نون و پنیر خورده ی نردبون و... .
درد این روزها رو تحمل می کنم. به امید قد کشیدن.
___________________________________________________________
الهی به امید تو ^_^
از مجموعه: روزنوشت
+
نوشته شده در سه شنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۵ساعت ۱۲:۵۸ ق.ظ توسط زِه‌زِه
|
همینیم که هستیم
پروفایل من
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
خواندنی های خوشمزه
قانون 10,000 ساعت
چطور با دختر بچه ها صحبت کنیم؟
جذاب و محترم مثل گریگوری پک
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
دی ۱۴۰۴
آذر ۱۴۰۴
آبان ۱۴۰۴
مرداد ۱۴۰۳
دی ۱۴۰۱
آذر ۱۳۹۷
شهریور ۱۳۹۶
خرداد ۱۳۹۶
شهریور ۱۳۹۵
مرداد ۱۳۹۵
اردیبهشت ۱۳۹۵
فروردین ۱۳۹۵
اسفند ۱۳۹۴
بهمن ۱۳۹۴
دی ۱۳۹۴
آذر ۱۳۹۴
آبان ۱۳۹۴
مهر ۱۳۹۴
مرداد ۱۳۹۴
تیر ۱۳۹۴
خرداد ۱۳۹۴
اردیبهشت ۱۳۹۴
فروردین ۱۳۹۴
اسفند ۱۳۹۳
بهمن ۱۳۹۳
دی ۱۳۹۳
تیر ۱۳۹۳
فروردین ۱۳۹۳
اسفند ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
دی ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۰
آرشيو
دسته ها
روزنوشت (64)
دیوانگی ها (41)
کتاب|فیلم|موسیقی (15)
چُسناله (6)
چرند پرند (2)
بیداری رویاها (2)
اپلیکیشن اندروید (1)
دوست داشتنی ها
مدادرنگی
زیباروی جذامی
آنگاه که دیوانه شدم
ارهز
چی نپوشیم؟
آرامش به همراهت (فنجون)
حوصله کن، خواهیم رفت (فنجون)
ماجراهای یک پزشک هنوز عمومی
سرآشپزباشی
دلنوشته های مهربانو
شما که غریبه نیستید..!
کنکور تمام شد،نقطه...سر خط
پیکوفایل
ویراست‌لایو
POWERED BY
BLOGFA.COM
BLOGFA.COM