و من از امروز تا دومین سه شنبه ی ماه بعد عاشق ساعت ۶:۳۰ تا ۹:۴۵ روزهای فرد و موسیقی پس زمینه ی بهشتی اش خواهم بود و قسم می خورم هر لحظه اش رو زندگی کنم. همون جوری که همه ی لحظات چهارشنبه دو هفته پیش رو زیر سایه ی ساختمون سه و پشت بیلبوردها و البته بغل دست اسپیکرها زندگی کردم و همون طوری که سه ماه تموم محض خاطر اون چندتا آهنگ روی ابرها راه رفتم و لب پنجره ی آخر از سمت راست طبقه ی سوم نشستم و ابرهای کومولوس رو نگاه کردم و ممنون از خدا که اون شب به جای تلف کردن زندگی ام با جزوه ی حسابان و تمرین های فیزیک رفتم سراغ تلویزیون و محض مسخره بازی و تفریح فیلم سینمایی شبکه ی چهار رو ضبط کردم. همه ی تلاش ام رو می کنم تا شایسته ی یه تیکه کارتون کنار یکی از جوب های عسل ات باشم و مطمئنم تو به جاش همه ی روز برام ساندترک های املی رو از اسپیکر هات پخش می کنی.